LA RABIA LA RABIA
 
LA RABIA
της Αλμπερτίνα Κάρι

Υπόθεση: Οι αγρότες στις ατέλειωτες πάμπας της Αργεντινής είναι σκληροτράχηλοι και έχουν μάθει να επιβιώνουν σε ένα άγονο τοπίο, που είναι το σπίτι τους. Παρακινούμενοι από το δύσκολο τρόπο διαβίωσης, βοηθούν ο ένας τον άλλο όπως μπορούν. Αλλά καμιά φορά οι συγκυρίες φέρνουν τα συναισθήματα στα άκρα, με αποτέλεσμα να ξεσπούν απότομα, όπως μια καλοκαιρινή καταιγίδα. Ο Πόλντο είναι δυνατός χαρακτήρας, μα σιωπηλός. Γείτονας του είναι ο Πιντσόν, ένας τύπος εξωστρεφής και εκδηλωτικός. Κάποια στιγμή προσβάλει τόσο βάναυσα την μουγκή κόρη του Πόλντο, Νάτι, που αναγκάζει τον εξοργισμένο πατέρα, να κόψει κάθε επικοινωνία μαζί του. Επίσης απαγορεύει και στη γυναίκα του να βλέπει το Πιντσόν, χωρίς να υποψιάζεται πως οι δυο τους διατηρούν μια παράνομη, παθιασμένη σχέση, πίσω από τη πλάτη του.

Από 22 Ιανουαρίου ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο ΑΣΤΥ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

 

Πρωταγωνιστούν:

    Analía Couceyro... Alejandra
    Javier Lorenzo... Pichon
    Víctor Hugo Carrizo... Poldo
    Nazarena Duarte... Nati
    Gonzalo Pérez... Ladeado
    Dalma Maradona... Mercedes

Σκηνοθεσία
Albertina Carri

Σενάριο
Albertina Carri

Παραγωγή
Pablo Trapero
Albertina Carri


Μουσική
Gustavo Senmartin

Φωτογραφία
Sol Lopatin

Μοντάζ
Alejo Moguillansky

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Ana Cambre

Κοστούμια
Ana Cambre

Χρονολογία παραγωγής
2008

Χώρα παραγωγής
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Γλώσσα
ΙΣΠΑΝΙΚΑ

Διάρκεια
83'

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΣΙΝΕΦΙΛ

Εταιρείες Παραγωγής
Betaplus Broadcasting
Matanza Cine SRL

Καταλληλότητα
Argentina:16

Ήχος
Dolby Digital

Διανομή
ΑΜΑ Films (2008) (Greece) (theatrical)




Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μια Αισχύλεια τραγωδία ξεσπά ανάμεσα σε δυο αγροτικές οικογένειες, που κατοικοεδρεύουν στις αργεντίνικες πάμπας. Υποψίες, αμφιλεγόμενες συμπεριφορές και μια συζυγική απιστία, είναι ικανά στοιχεία για να μετατρέψουν την αλληλεγκύη σε εξόντωση.

Η ταινία συμμετείχε στο Πανόραμα του 58ο φεστιβάλ κινηματογράφου στο Βερολίνο.

Η ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΛΜΠΕΡΤΙΝΑ ΚΑΡΙ ΓΙΑ ΤΟ LA RABIA

«Μερικές φορές βρίσκω την ευκαιρία να ατενίσω τη καμπυλότητα της Γης. Αυτό συμβαίνει όταν ταξιδεύω στα ανοιχτά τοπία της επαρχίας. Καμιά φορά βλέπω πορνοταινίες και νιώθω μια σκανδαλιστική περιέργεια, ίδια με αυτή που νιώθω όταν παρατηρώ αυτές τις αχανής καμπυλώσεις του ορίζοντα. Φαίνονται απλησίαστες. Το άγχος του απόρθητου, του απλησίαστου, μοιάζει με αυτό του πορνό. Ένα αίσθημα ανεπάρκειας για το αδυνατότητα του να αναπαραστήσεις την οικειότητα της σαρκικής επαφής, το αντικειμενικό βάθος δηλαδή του πόθου. Αναλογίζομαι αρκετές φορές, ότι η ομορφιά του θανάτου είναι αυτή που με συγκινεί και με παρακινεί να παρατηρήσω αυτό το άπειρο και σαρκικό τοπίο των πεδιάδων.

Η ταινία «LA RABIA», λειτουργεί πάνω σε αυτό το μυστήριο, στο οποίο πιστεύω. Ένα αίνιγμα που κρύβεται μέσα στο σεξ και στους απέραντους κάμπους. Το σύμβολο του θανάτου και ο θάνατος του σεξ, ιδωμένα από τη μεριά ενός μικρού κοριτσιού μουγκού, που χρησιμοποιεί μια γλώσσα αρκετά ενοχλητική για έναν κόσμο που επιμένει να αυτοαποκαλείται «κανονικός».

ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΗΣ 58ης BERLINALE ΓΙΑ ΤΗ LA RABIA

Η Αλμπερτίνα Κάρι δεν διαλέγει ποτέ τον εύκολο δρόμο. Σμιλεύει μεθοδικά οικείους χαρακτήρες σε οριακές καταστάσεις. Εδώ μας μεταφέρει τα θυελλώδη πάθη που ξετυλίγονται σε μια μικρή επαρχιακή κοινότητα.

Οι οικογένειες που μεγαλώνουν σε δυο γειτονικές φάρμες, τρέφονται, εκδικούνται και πηδιούνται, μέσα στο χαώδες τοπίο των πάμπας στην Αργεντινή, ένα περιβάλλον που θυμίζει κατά πολύ το αντίστοιχο του μεξικάνου Κάρλος Ρεϊγάδας, στη ταινία «SILENT LIGHT». Αλλά εκεί που ο Ρεϊγάδας χρησιμοποιεί την πανάρχαια ιστορία του σαν δικαιολογία για τον καλλωπισμό ασαφειών, η σεναριογράφος-σκηνοθέτης Αλμπερτίνα Κάρι δίνει έμφαση στους τριγμούς της σκληρής καθημερινότητας των αγροτών. Οι δυσοίωνοι τίτλοι αρχής, μας πληροφορούν ότι τα ζώα που θα δούμε στη ταινία, «ζουν και πεθαίνουν, όπως συνήθως γίνεται στη ζωή». Η επιβίωση δεν έχει διαστάσεις. Είναι βαθύ ένστικτο.

Η σκηνοθέτης δείχνει με εξαιρετική ακρίβεια τα ενήλικα πάθη από τη μεριά ενός μουγκού, ανήλικου κοριτσιού. Με μια δυνατή σκηνοθεσία οδηγεί μαεστρικά το δράμα, που εκπορεύεται από τη τυφλή βία. Οι κάτοικοι των τελευταίων προπολιτισμικών κοιτίδων, αφήνουν πίσω τους τις ερμηνείες και λειτουργούν με το ένστικτο του άγριου κυνηγού.

ΑΛΜΠΕΡΤΙΝΑ ΚΑΡΙ-Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η Αλμπερτίνα Κάρι ανήκει στην ομάδα των σκηνοθετών που αναγέννησαν το αργεντίνικο σινεμά μετά το οικονομικό κραχ. Χαρακτηριστικό της είναι η ευχέρεια με την οποία κινείται, ανάμεσα στα κινηματογραφικά είδη. Έχει εξερευνήσει το φιλμ-νουάρ, το μυθοπλαστικό ντοκιμαντέρ το πορνογραφικό μελόδραμα και το οικογενειακό δράμα. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος η ίδια, γεννήθηκε στο Μπουένος Άϊρες το 1973, όπου και διαμένει μέχρι σήμερα. Η πρώτη της ταινία «NO QUIERO VOLVER A CASA», προβλήθηκε στα φεστιβάλ του Ρότερνταμ, του Λονδίνου και της Βιέννης. Δούλεψε ως παραγωγός κινουμένων σχεδίων και συμμετείχε στα μικρού μήκους animation «AURORA» και «BARBIE TAMBIEN PUEDE ESTAR TRISTE». Αυτό το τελευταίο, ένα εκρηκτικό πορνό μελό, κέρδισε στο φεστιβάλ της Νέας Υόρκης το βραβείο για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία μικρού μήκους.

Με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της με τίτλο «LOS RUBIOS», πλασαρίστηκε ανάμεσα στις καλύτερες σκηνοθέτιδες της γενιάς της και ταξίδεψε στα φεστιβάλ του Λοκάρνο, του Ρότερνταμ, του Τορόντο, της Χιχόν, και του Γκέτεμποργκ. Η δουλειά της αυτή άνοιξε έναν μεγάλο διάλογο για την πιο αιματοβαμμένη δικτατορία της Αργεντινής και κυρίως για τη μορφή της εξαφάνισής της. Μια ταινία που άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι πάνω στο τρόπο κινηματογράφησης, αφήγησης και της κινηματογραφικής αναπαράστασης εν γένει. Η τελευταία της ταινία «LA RABIA», διαθέτει ένα διεισδυτικό βλέμμα για τη κρυμμένη βία που σιγοβράζει ανάμεσα στις κοινότητες των πάμπας της Αργεντινής.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ:
LA RABIA (2008)
GEMINIS (2005)
LOS RUBIOS (2003)
NO QUIERO VOLVER A CASA (2001)

«Ένα έντονο, πολύπλοκο, σκληρό και λακωνικό δράμα, που η παρακολούθηση του αποτελεί μια πρόκληση. Η βία του ενήλικου κόσμου, μέσα από τα μάτια δυο παράξενων παιδιών. Μη το χάσετε»
VARIETY


Από Πέμπτη 16 Νοεμβρίου
στους κινηματογράφους
ΑΣΤΥ & ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ

Κινηματογράφος ΑΣΤΥ