LEONERA ΛΕΟΝΕΡΑ
LEONERA / LION’S DEN

του Πάμπλο Τραπέρο
με τους Μαρτίνα Γκούσμαν, Έλι Μεντέιρος

Υπόθεση: Η Τζούλια ξυπνάει μέσα στο διαμέρισμά της περικυκλωμένη από τα ματωμένα πτώματα του Ραμίρο και του Ναουέλ. Ο Ραμίρο ζει ακόμα, ο Ναουέλ είναι νεκρός. Ήταν και οι δυο ταυτόχρονα εραστές της Τζούλια, και ένας από τους δυο την έχει αφήσει έγκυο. Η Τζούλια μπαίνει σε ένα σωφρονιστικό ίδρυμα για μητέρες και εγκύους κρατούμενες. Τις πρώτες μέρες τις περνάει μοναχική και απόμακρη. Δυο καινούριοι χαρακτήρες μπαίνουν στην ζωή της. Η μία είναι η Μάρτα, μία κρατούμενη που μεγάλωσε δυο παιδιά μέσα στη φυλακή και που γίνεται οδηγός και σύμβουλός της. Η άλλη είναι η Σοφία, η μητέρα της Τζούλια, ένας αμφίσημος χαρακτήρας , την οποία η Τζούλια ξανασυναντά μετά από πολλά χρόνια. Η Σοφία προσπαθεί να επανορθώσει τα λάθη του παρελθόντος. Βοηθά την κόρη της, προσλαμβάνοντας έναν καλό δικηγόρο, στέλνοντας της βρεφικά ρούχα και σιγά σιγά αποκαθιστά τη σχέση μαζί της.

Από 2 Απριλίου στους Κινηματογράφους.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

 

Πρωταγωνιστούν:

    Martina Gusman... Julia
    Elli Medeiros... Sofia
    Rodrigo Santoro... Ramiro
    Laura García... Marta
    Tomás Plotinsky
    Leonardo Sauma

Σκηνοθεσία
Pablo Trapero

Σενάριο
Alejandro Fadel
Martín Mauregui
Santiago Mitre
Pablo Trapero


Παραγωγή
Youngjoo Suh
Pablo Trapero


Φωτογραφία
Guillermo Nieto

Μοντάζ
Pablo Trapero
Ezequiel Borovinsky


Casting
Ana Aráoz
Verónica Bruno


Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Coca Oderigo

Κοστούμια
Marisa Urruti

Χρονολογία παραγωγής
2008

Χώρα παραγωγής
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ, ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ

Γλώσσα
ΙΣΠΑΝΙΚΑ

Διάρκεια
113'

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ 2,35:1

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ

Εταιρείες Παραγωγής
Matanza Cine
Patagonik Film Group
Cineclick Asia
VideoFilmes

Καταλληλότητα
Argentina:13

Ήχος
Dolby Digital

Διανομή
ΑΜΑ Films (2008) (Greece) (theatrical)




Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών το 2008 και είναι η επίσημη υποψηφιότητα της Αργεντινής για τα Όσκαρ.

Γεγονότα και αριθμοί. Η ιστορία πίσω από το Leonera

-Στην Αργεντινή από τον συνολικό αριθμό των δολοφονιών που διαπράχθηκαν από άνδρες, μόνο το 7% είναι αποτέλεσμα εγκλημάτων πάθους. Όσον αφορά τις γυναίκες, το 72% είναι εγκλήματα πάθους.
-Το μορφωτικό επίπεδο των γυναικών που φυλακίζονται: το 37% δεν έχει καθόλου παιδεία, το 42% έχει τελειώσει το δημοτικό, το 9% έχει τελειώσει το γυμνάσιο, το 2% έχει πάει στο πανεπιστήμιο.
-Η μονάδα των γυναικείων φυλακών Αρ. 31 στην Εζέϊζα, που ονομάζεται «Η Κυρία του Αγ. Νικόλα», εγκαινιάστηκε το 1996 μετά από μια εξέγερση στην μονάδα 3, που μέχρι τότε ήταν η μοναδική Ομοσπονδιακή Φυλακή Γυναικών. Η ανάγκη για την δημιουργία αυτής της καινούριας φυλακής ήταν η προστασία των εγκύων κρατουμένων και των μητέρων που φυλακίστηκαν μαζί με τα παιδιά τους.
-Το 1997 ο νόμος που επέτρεπε στα παιδιά να μένουν μέχρι 2 χρόνια μέσα στην φυλακή, άλλαξε. Σήμερα, στην μονάδα 31 διαμένουν 114 παιδιά κάτω των τεσσάρων ετών. Τα 63 γεννήθηκαν μέσα την φυλακή και τα 37 δεν έχουν ζήσει ποτέ έξω από τα τείχη της.
-Μόνο το 40% των κρατούμενων γυναικών εκτίουν ποινή, το υπόλοιπο 60% είναι υποθέσεις που εκκρεμούν χωρίς την απόφαση του Δικαστηρίου.
-Τα παιδιά που μεγαλώνουν στην φυλακή, αποκτούν τις συνήθειες ζωής της φυλακής και πολλές φορές αναπτύσσουν φοβία για τους ανοιχτούς χώρους. Επίσης παρουσιάζουν μανίες όπως το να αρνούνται να ανοίγουν ή να κλείνουν πόρτες. Τα παιδιά που μεγαλώνουν έξω από τις φυλακές παίζουν «κρυφτό», ενώ τα παιδιά πίσω από τα σίδερα παίζουν τις «ώρες επίσκεψης».
-Η ταινία Leonera γυρίστηκε στα προάστια του Μπουένος Άϊρες, μεταξύ του Σεπτεμβρίου και του Δεκεμβρίου του 2007. Για πρώτη φορά στην ιστορία του αργεντίνικου σινεμά, το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε μέσα σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, με αληθινούς κρατούμενους ως κομπάρσους.
-Κάποιοι χαρακτήρες φρουρών, προϊστάμενων και φυλάκων, παίχτηκαν από το αληθινό προσωπικό του Σωφρονιστικού Συστήματος του Μποναερένσε.
-Το γύρισμα έγινε πίσω από τα σίδερα και όλο το συνεργείο και οι ηθοποιοί συνυπήρχαν με το σύστημα της φυλακής για το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής.
-Η απόκτηση αδειών για να γυριστεί η ταινία σε αυτές τις τοποθεσίες και με αυτούς του ηθοποιούς συχνά έμοιαζε με μία πράξη Δικαστηρίου παρά μιας ταινίας. Χρειάστηκαν νομικές εξουσιοδοτήσεις, σφραγίδες και υπογραφές από διαφορετικές αρχές.

Σχόλιο του σκηνοθέτη

«Ο γιος μου ο Μάριο στην ηλικία των τεσσάρων χρονών, μου είπε μια φορά καθώς οδηγούσαμε στην λεωφόρο : “Κοίτα μπαμπά, είναι ροζ!”. Πήρα τα μάτια μου από την λεωφόρο και ξαφνικά είδα αυτά τα τεράστια τσιμεντένια κτίρια που μου έδειχνε ο γιος μου ,τις φυλακές. Ένα από αυτά ήταν πράγματι ροζ. Αυτά τα λόγια του γιου μου πάνω στην χρωματική λεπτομέρεια των τοίχων, έγιναν το μικρόβιο για τη LEONERA.

Σε αυτές τις μονάδες κρατούνται μητέρες μαζί με τα παιδιά τους. Παιδιά που έχασαν την ελευθερία τους όντας κοντά στις μητέρες τους. Μητέρες που θα έκαναν τα πάντα για την ευημερία των παιδιών τους ακόμα και όταν εγκλεισμός συνωμοτεί εις βάρος αυτού του στοιχειώδους δικαιώματος. Ήταν δύσκολο να τα κατανοήσω όλα αυτά.Είναι δύσκολο να βρούμε άμεσες απαντήσεις σε αυτά τα παράλογα ερωτήματα. Όταν κάναμε έρευνα για την ταινία, ανακαλύψαμε ότι αυτή η πραγματικότητα είναι προϊόν ενός γνωστού και επαναλαμβανόμενου σχήματος μέσα στα σωφρονιστικά συστήματα πολλών χωρών.

Το περίεργο είναι ότι λίγοι συμφωνούν πάνω στο μέγιστο όριο ηλικίας που μπορεί να μείνει ένα παιδί μέσα στη φυλακή με τη μητέρα του. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι μέχρι ενάμισι έτους, άλλοι μέχρι έξι. Στην Αργεντινή είναι μέχρι τεσσάρων. Είναι αρκετές οι αντιπαραθέσεις, αλλά ένα είναι σίγουρο: οι κοινωνίες γυρνούν την πλάτη τους σε αυτήν την κατάσταση. Πολλοί λίγοι τολμούν να υψώσουν την φωνή τους για να υπερασπιστούν την μία θέση ή την άλλη. Είναι δύσκολο να βλέπουμε παιδιά μέσα στη φυλακή και ακόμα πιο δύσκολο να θεσπιστούν νόμοι για αυτά τα αθώα παιδιά.

Η απελπισία του εγκλεισμού μπορεί να γίνει υποφερτή αν έστω και για μερικά δευτερόλεπτα το αίσθημα της ελπίδας και της αλληλεγγύης διαπεράσει τη μέρα. Μέσα από αυτές τις μικρές στιγμές γεννιούνται ιστορίες που ρίχνουν φως σε αυτές τις ζωές. Τα τείχη και τα σίδερα γίνονται πιο διάτρητα και οι φύλακες γίνονται μπέϊμπισίτερ. Για όλα αυτά λοιπόν, σκοπός του LEONERA δεν είναι μόνο να χτίσει μια κινηματογραφική ιστορία, αλλά και χώρο για διάλογο και συλλογισμό. Η μητρότητα, η απομόνωση, η αγάπη, ο εγκλεισμός και η ελπίδα είναι οι άξονες αυτής της ταινίας.»

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.leoneralapelicula.com/