ΜΕΡΕΣ ΘΥΜΟΥ
ΜΕΡΕΣ ΘΥΜΟΥ - FLAME & CITRON / FLAMMEN & CITRONENΜΕΡΕΣ ΘΥΜΟΥ
FLAME & CITRON / FLAMMEN & CITRONEN

του Όλε Κρίστιαν Μάντσεν
με τους Μαντς Μίκελσεν, Θούρε Λίντχαρντ

Υπόθεση: Flame και Citron είναι τα παρατσούκλια δυο αχώριστων συντρόφων, δυο Δανών αντιστασιακών κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής. Αμφισβητούν και αμφισβητούνται από την οργάνωσή τους. Καχυποψίες και σκοτεινές δολοπλοκίες. Ποιοι θα επιβιώσουν; Που ξεκινά η αλήθεια και που τελειώνει το ψέμα; Το τίμημα της ελευθερίας είναι εκμεταλλεύσιμο προϊόν. Το ιδιοποιούνται οι κίβδηλοι, το ανυψώνουν οι γνήσιοι.

Από 26 Φεβρουαρίου στους Κινηματογράφους

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

 

Πρωταγωνιστούν:

    Mads Mikkelsen... Citronen
    Thure Lindhardt... Flammen
    Stine Stengade... Ketty
    Peter Mygind... Aksel Winther
    Christian Berkel... Hoffmann - Gestapo leader
    Hanns Zischler... Gilbert - German colonel
    Flemming Enevold... Spex
    Martin Hall... Østergaard Petersen
    Mille Lehfeldt... Bodil
    Lars Mikkelsen... Frode Jacobsen
    Peter Mygind... Aksel Winther
    Caspar Phillipson... Christian Frederik von Schalburg
    Malene Schwartz... Gilberts wife
    Klaus Tange... Schalburg - Sergent
    Jesper Christensen... Flammen's Father
    Henrik Jørgensen... Civil Danish Policeman
    Danny Kirkeby... Schalburg Sergeant
    Mads Lodberg... Bodyguard

Σκηνοθεσία
Ole Christian Madsen

Σενάριο
Ole Christian Madsen
Lars Andersen


Παραγωγή
Lars Bredo Rahbek

Μουσική
Karsten Fundal

Φωτογραφία
Jørgen Johansson

Μοντάζ
Søren B. Ebbe

Casting
Rie Hedegaard

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Friborg Nanna Due
Jette Lehmann


Κοστούμια
Manon Rasmussen
Margrethe Rasmussen
Rikke Simonsen


Χρονολογία παραγωγής
2008

Χώρα παραγωγής
ΔΑΝΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Γλώσσα
ΔΑΝΕΖΙΚΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ

Διάρκεια
130'

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ 2,35:1

Είδος ταινίας
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ, ΔΡΑΜΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ, ΘΡΙΛΕΡ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ

Εταιρείες Παραγωγής
Nimbus Film Productions
Sirena Film
Wüste Filmproduktion

Καταλληλότητα
Finland:K-15

Ήχος
Dolby Digital

Διανομή
ΑΜΑ Films (2008) (Greece) (theatrical)




Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Κοπεγχάγη 1944. Ο πόλεμος πλησιάζει προς το τέλος του και ο ταλαιπωρημένος λαός της Δανίας, ελπίζει σε μια ταχεία λήξη. Παράλληλα οι μαχητές της ελευθερίας με τα ψευδώνυμα «Flame» ετών 23 (Θούρε Λίντχαρντ) και «Citron» ετών 33 (Μαντς Μίκελσεν), με γενναιότητα βάζουν τις ζωές τους σε κίνδυνο, αφού αποτελούν τον επιχειρησιακό τομέα της μυστικής, αντιστασιακής οργάνωσης «Holger Danske». Ο ασυμβίβαστος Flame είναι ένας συνειδητοποιημένος αντιφασίστας και ονειρεύεται την ημέρα που η ομάδα θα δυναμώσει τόσο, ώστε να πραγματοποιήσει γενικευμένη αντεπίθεση κατά των στρατευμάτων κατοχής. Ο Citron είναι ένας μάλλον ευαίσθητος οικογενειάρχης, που αρχικά ήταν οδηγός του Flame. Σιγά, σιγά όμως εξελίχθηκε σε οργανωτικό εγκέφαλο της ομάδας. Κάποια στιγμή ο διοικητής τους, τους διατάζει να χτυπήσουν δυο αξιωματικούς, που ανήκουν στη γερμανική αντικατασκοπία. Η επιχείρηση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και αποτυγχάνει. Ο Flame έχει σοβαρές υποψίες για διαρροή. Αμφιβάλει για το σκεπτικό της απόφασης του χτυπήματος και για πρώτη φορά θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία της διαταγής. Το σίγουρο είναι πως κάτι δεν...κολλάει. Ακόμη παραπέρα ο Flame αρχίζει να είναι καχύποπτος και για την κοπέλα του, μια όμορφη κούριερ. Σταδιακά αρχίζει να σκιαγραφεί το περίγραμμα, μιας κρυφής ατζέντας. Άραγε η οργάνωση υπόκειται σε ξένα κέντρα αποφάσεων; Ποιος τελικά δουλεύει για ποιόν. Καθώς η δυσπιστία ροκανίζει τα θεμέλια της οργάνωσης, ο Flame και ο Citron νιώθουν ότι περπατούν πάνω σε κινούμενη άμμο. Απελπισμένοι και απογοητευμένοι από τη θολή στάση των ανωτέρων τους, οι δυο φίλοι αποφασίζουν ότι εμπιστεύονται μόνο ο ένας τον άλλο, ανασυντάσσονται και επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στο πως θα εξοντώσουν το διοικητή της Γκεστάπο.

Η ταινία έχει βασιστεί πάνω σε πραγματικά γεγονότα και κυρίως σε λεπτομερείς μαρτυρίες, συναγωνιστών τους.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

«Τι συνέβη στις 9η του Απρίλη 1940; Στοιχηματίζω πως όλοι οι Δανοί ακόμη και σήμερα θυμούνται εκείνη την ημέρα», λεει ο σκηνοθέτης Όλε Κρίστιαν Μάντσεν και συνεχίζει: «Εκείνη τη μοιραία μέρα μπήκαν τα γερμανικά στρατεύματα στη Κοπεγχάγη. Αλλά αυτό που πραγματικά συνέβη, ήταν η παθητική συγκατάβαση του κόσμου. Οι μισοί και παραπάνω ψήφισαν βουβά υπέρ της επεμβάσεως αυτής και κάποιοι θύλακες ανθρώπων υπό τη μορφή οργανώσεων και ομάδων, πήραν τα όπλα και αντιστάθηκαν, απέναντι σε μια τεραστίων δυνατοτήτων πολεμική μηχανή. Ανάμεσα σε αυτούς που τόλμησαν ήταν και δυο μαχητές, που αργότερα απέκτησαν φήμη λαϊκών ηρώων. Έγιναν γνωστοί με τα παρατσούκλια τους: Flame και Citron. Ο πρώτος το απέκτησε λόγω των κόκκινων μαλλιών του και ο δεύτερος επειδή δούλευε με την ειδικότητα του μηχανικού, στο εργοστάσιο της Σιτροέν (Citroen)».

Μετά από 8 χρόνια ενδελεχών ερευνών ο σκηνοθέτης, κατάφερε να ολοκληρώσει τα γυρίσματα. «Η ταινία βασίζεται σε σκόρπια πραγματικά γεγονότα. Δεν υπάρχει παράδοση στη χώρα μου για τέτοιου είδους ταινίες. Πιστεύω ότι οι Δανοί είναι αφάνταστα πουριτανοί όσον αφορά την ιστορία τους. Με ιντριγκάρει η απαίτηση πολλών για την ιστορική αλήθεια. Αυτό το θεωρώ εμπόδιο που μπλοκάρει τη κινηματογραφική αναπαράσταση. Η αλήθεια μεταφέρεται μέσα στο χρόνο. Υπάρχουν τρόποι να τη μεταφράσεις στο σήμερα, χρησιμοποιώντας πρακτικές που μπορεί να μην βασίζονται οπωσδήποτε στα πραγματικά γεγονότα, αλλά να αποδίδουν κάτι παραπάνω από τα ίδια τα αληθινά γεγονότα. Έχουμε πρόβλημα στο να αντιληφθούμε πως η μυθοπλασία είναι ικανή να παίξει έναν δραστικό ρόλο, στο σχηματισμό της ταυτότητάς μας. Είναι κρίμα, διότι σημαίνει πως δεν έχουμε καταλάβει το πραγματικό νόημα της ιστορίας μας».

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΉΡΩΝ

«O Flame είναι ένας φιλικός μα φλεγματικός χαρακτήρας. Από πολύ μικρή ηλικία έχει αναπτύξει μια σχεδόν παθολογική εμμονή με τα όπλα. Μεγάλωσε στη βόρεια Κοπεγχάγη, στη περιοχή του Άσερμπο. Ο πατέρας του, διηύθυνε ένα μοντέρνο ξενοδοχείο. Όταν ήταν 9 χρόνων έφερε κρυφά στο σπίτι ένα αεροβόλο και πυροβόλησε τον ανεμοδείκτη του γείτονα, ρίχνοντάς τον κάτω. O Flame έχει μια πολύπλοκη σχέση με το πατέρα του και τον μισεί για τη δουλοπρέπεια που δείχνει, σε κάθε μορφής εξουσία. Όταν ο πατέρας του τον στέλνει στη Γερμανία να γίνει σερβιτόρος, ο μικρός αποκτά ένα παρορμητικό μίσος για το φασιστικό καθεστώς. Από τη στιγμή που γυρίζει πίσω στη Δανία στην ηλικία των 19 χρόνων, λαμβάνει μέρος στην Αντίσταση».

«Ο Citron είναι 10 χρόνια μεγαλύτερος και εντελώς διαφορετικός τύπος. Απόβλητος από το κοινωνικό σύνολο. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Citron ήταν μικρός και η μητέρα του αναγκάστηκε να κρατήσει σπίτι και 4 παιδιά. Μεγάλωσε μέσα στο βούρκο, κρατώντας ψηλά τη περηφάνια του. Είχε πάντα προβλήματα με το νόμο, ενώ όλοι θα τον χαρακτήριζαν, χαμένο κορμί. Μεγαλώνοντας γοητεύεται από τη μποέμικη ζωή και δουλεύει χρόνια σαν μάνατζερ σκηνής, για ένα μιούζικ χολ. Το λάτρευε αυτό. Εκεί γνώρισε την γυναίκα του, τη Μπόντιλ που την κατέστησε γρήγορα έγκυο. Αυτό δεν τον σταμάτησε από το να νυχτοπερπατεί. Αν και υπήρξε ο μεγαλύτερος της αντιστασιακής ομάδας με γυναίκα και παιδιά, χτυπούσε πάντα στο δρόμο»

«O Flame και ο Citron, ήταν φτιαγμένοι για να κάνουν πόλεμο. Ακόμη και όταν αυτός όδευε προς το τέλος του, ακόμη και όταν όλοι και όλα γύρω, τους έλεγαν πως δεν υπάρχει λόγος». Παράλληλα με τη σκιαγράφηση των πορτραίτων των δυο αυτών «παρανόμων»-όπως τους άρεσε να αυτοαποκαλούνται- ο Μάντσεν εξερευνά τα βάθη της ανθρώπινης ψυχολογίας σε εξαιρετικά κρίσιμες καταστάσεις. Θα μπορούσε ο σκηνοθέτης να κάνει μια ταινία για καθημερινούς ανθρώπους, με καθημερινά προβλήματα; Ο ίδιος απαντά γελώντας: «Λοιπόν, οι κοινοί άνθρωποι σε συνήθεις καταστάσεις, δεν έχουν λόγο ύπαρξης στις ταινίες. Κάτι τέτοιο το ζούμε σε μεγάλο βαθμό όλοι καθημερινά. Προτιμώ να κάνω άλλου είδους ιστορίες. Το δράμα συχνά συναλλάσσεται με το φόβο, ασυνείδητα. Δράμα είναι να κατασκευάσουμε περιστατικά, που φοβόμαστε ότι θα καταλήξουν εναντίον μας. Με αυτό το τρόπο μπορούμε να έρθουμε αντιμέτωποι με τους φόβους μας».

ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ

«Το δράμα πίσω από την ιστορία των «παρανόμων», έχει δυο παράλληλες συνιστώσες. Πρώτον ήθελα να κατασκευάσω μια μυθοπλασία γύρω από αυτούς τους ήρωες. Προσπάθησα να τους φέρω στο σήμερα, τονίζοντας τις ανασφάλειες, τις αμφιβολίες και τη ραγισμένη ψυχή τους. Δεύτερον ήθελα να εξετάσω τι είναι ο πόλεμος και ποιες είναι οι επιπτώσεις του, στους ανθρώπους. Ποιο ήταν το κύριο ηθικό δίλημμα και ποιο το τίμημα. Καθώς το φιλμ προχωρά, βλέπουμε πως ο απελευθερωτικός αγώνας, έχει τεράστιο τίμημα σε όσους εμπλέκονται ενεργά. Αν το δούμε με τη σημερινή ματιά, όσοι υπήρξαν εκτελεστές για λογαριασμό της Αντίστασης, έπρεπε να γκρεμίσουν την ανθρωπιά τους. Ήταν ριψοκίνδυνοι, αλλά όταν τέλειωσε ο πόλεμος, ήταν πολύ αργά γι αυτά τα παιδιά. Πως θα επιβίωναν; Τι τρόπο θα διάλεγαν; Η ταινία μπορεί να διαβαστεί και ως μια έρευνα γύρω από τις ψυχολογικές επιπτώσεις του πολέμου. Ειδικότερα κάποιου που θυσιάζεται για έναν σκοπό. Η θελημένα δεν ήθελα να κατασκευάσω συμβατικά ψυχολογικά πορτραίτα. Δυστυχώς εκείνη την εποχή παράλληλα με τη Γερμανική Κατοχή, συντελέστηκε και ένας μεγάλης έκτασης εμφύλιος. Μυστικός, σιωπηρός, ανάμεσα σε οικογένειες και φίλους. Ο κόσμος δε μιλούσε. Πολλοί κρατούσαν άσβεστη τη μνήμη του μίσους, μέχρι που πέθαναν μαζί της».

ΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ

Χτίζοντας πάνω στο μύθο των δυο αυτών ξεχωριστών αντιστασιακών, ενώ την ίδια στιγμή τους απομυθοποιεί, το φιλμ υπονομεύει άμεσα την εικόνα των Δανών, για μια συνεκτική και ενιαία Αντίσταση. Στη πραγματικότητα οι άνθρωποι πολεμούσαν σε μια γκρίζα ζώνη, όπου τα πάντα ήταν μαύρο-άσπρο. Όταν τα σύννεφα του πολέμου διαλύθηκαν, αποκαλύφτηκε πως κανείς δεν ήταν αυτό που έδειχνε.

Ο Όλε Κρίστιαν Μάντσεν, παίρνει το ρίσκο να χτυπήσει την δανέζικη αυταρέσκεια. Όχι επειδή είναι αδύνατο να συγχωρήσει τα λάθη που έγιναν κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά γιατί έκτοτε το έθνος «παρέλειψε» να συζητήσει ανοιχτά γι αυτά τα λάθη. «Γιατί είναι σημαντικό να υπερασπιστούμε ότι η Δανία ήταν ένας τόπος αντίστασης, ενώ δεν ήταν ποτέ στη πραγματικότητα. Συνεργαστήκαμε με τους Γερμανούς. Σε όλη τη χώρα δεν υπήρχαν παραπάνω από 1.500 άτομα οργανωμένα σε αντιστασιακές ομάδες. Κανείς άλλος δεν τολμούσε. Μόνοι εναντίων όλων. Η έννοια της συλλογικότητας που μας έμαθαν επιτακτικά στο σχολείο και μας διέπει υποτίθεται μέχρι σήμερα, δεν είναι παρά μια απάτη. Προσωπικά έχω πολλές εικόνες και αναμνήσεις από την 9η του Απρίλη. Μεγάλωσα από οικογένεια αξιωματικών και ο παππούς μου ήταν πολύ κοντά στην Αντίσταση. Όταν ήμουν μικρός καθόμουν στο ίδιο τραπέζι με αυτούς τους παλιούς μαχητές της Αντίστασης και άκουγα τις ιστορίες τους. Μπορεί να μην ήμουν εκεί αλλά, ένιωθα ότι ήμουν μέρος της».

Η ταινία αποτελεί τη μεγαλύτερη κινηματογραφική παραγωγή της Δανίας. Υπήρξε ένα τεράστιο χιτ στο box office, αφού έκοψε 500.000 εισιτήρια, ύστερα από 5 βδομάδες προβολής.

ΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

ΟΛΕ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΜΑΝΤΣΕΝ

Από μικρή ηλικία αναγνωρίστηκε το σκηνοθετικό του ταλέντο στη Δανία. Η πορεία της καριέρας του Όλε Κρίστιαν Μάντσεν, δεν διέψευσε κανέναν. Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο έγινε το 1999 με τη ταινία «PIZZA KING» και εκτός ότι πουλήθηκε σε 15 χώρες, εγκαινίασε τη μόνιμη συνεργασία του με τη Nimbus Film. Έχει σκηνοθετήσει αρκετές και πολύ πετυχημένες ταινίες, που κουβαλούν δεκάδες βραβεία, σαν το «PRAGUE», «NORDKRAFT», αλλά και το Δογματικό «KIRA’S REASON-A LOVE STORY». Σπούδασε κινηματογράφο στο περιβόητο National Film School of Denmark και αποφοίτησε το 1993, μαζί με τον Περ Φλι και τον Τόμας Βίντερμπεργκ.

ΜΑΝΤΣ ΜΙΚΕΛΣΕΝ

Γεννήθηκε το 1965 στο Όστερμπρο και όσον αφορά τη δανέζικη κινηματογραφία τουλάχιστον, είναι συνώνυμο της επιτυχίας. Ξεκίνησε το 1996 ως looser έμπορος-χρήστης ναρκωτικών στο διεθνώς αναγνωρισμένο φιλμ του Νίκολας Ρεφν, «PUSHER». Από κει και ύστερα μετρά εγχώριες και διεθνείς επιτυχίες: από το «FLICKERING LIGHTS», το «I AM DINA», το «TORREMOLINOS ‘73» μέχρι το «AFTER THE WEDDING» και το «CASINO ROYALE».


Υπήρξε επαγγελματίας χορευτής για 8 χρόνια και είναι γιος του βετεράνου ηθοποιού Χένινγκ Μίκελσεν. Είναι συλλέκτης κλασσικών μοτοσικλετών, έχει δύο παιδιά και η αγαπημένη του ταινία όλων των εποχών, είναι «Ο ΤΑΞΙΤΖΗΣ».

ΘΟΥΡΕ ΛΙΝΤΧΑΡΝΤ

Γεννήθηκε το 1974 στη Κοπεγχάγη και αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο υποκριτικό ταλέντο στη Δανία σήμερα. Ένα εύθραυστο παρουσιαστικό με σκοτεινές απολήξεις. Στην μεγάλη οθόνη έκανε το εντυπωσιακό ντεμπούτο του στην ηλικία των 10 χρόνων, ταινία του Μπίλι Όγκαστ, «PELLE EROBRENEN». Η ταινία που το 1988 κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών και αργότερα το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Σπούδασε στο Odense Theatre School και ο πτυχιακός του ρόλος ήταν στο «SHOPPING AND FUCKING». Ως ενήλικος το πρώτο smash hit ήρθε με τον ρόλο του αυτιστικού Μπράιαν που κατηγορείται για φόνο, στη ταινία του Κάσπαρ Ρόστρουπ «A PLACE NEARBY». Η ταινία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στο 50ο φεστιβάλ του Βερολίνου, ενώ ο ίδιος ανακηρύχτηκε σαν το Shooting Star της χρονιάς (2000). Ακολούθησε το «LOVE IN THOUGHTS» και η εκπληκτική του ερμηνεία στην ταινία του Όλε Κρίστιαν Μάντσεν, «NORDKRAFT», στο ρόλο του ναρκομανούς Στέσο. Είναι γιος του πάστορα Μόγκενς Λίντχαρντ και στη Δανία είναι γνωστός σαν ο ηθοποιός με τα 1000 πρόσωπα, αφού αλλάζει ριζικά, ανάλογα το ρόλο που παίζει.

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.flammenogcitronen.dk/