Άνεμος ΨυχήςΆνεμος Ψυχής
Csak a szél / Just The Wind

του Μπενς (Μπένεντεκ) Φλιγκάουφ
με τους Κάταλιν Τόλντι, Γκιόνγκι Λεντάι, Λάγιος Σαρκάνι, Γκιόργκι Τόλντι


Υπόθεση:
Η Μάρι ζει με τον ανάπηρο πατέρα της και τα δύο της παιδιά σε μια καλύβα στο δάσος, έξω απ’ την πόλη. Ζουν φτωχικά, όπως και οι περισσότεροι Ρομά γείτονές τους. Για αιώνες, το «είδος» τους είναι πιο γνωστό με τον όρο «τσιγγάνοι». Τον τελευταίο καιρό, περισσότερο από ποτέ, είναι σε διαρκή επιφυλακή: πέντε οικογένειες στην περιοχή βρέθηκαν δολοφονημένες από πυροβόλα όπλα, μέσα στα ίδια τους τα σπίτια. Η κοινότητα των Ρομά παλεύει να συνεχίσει την απλή καθημερινότητά της, παρά την αγωνία για τα εγκλήματα ρατσιστικού μίσους. Η Μάρι προσπαθεί να φέρει βόλτα δύο δουλειές. Η έφηβη Άννα προσπαθεί να συγκεντρωθεί στα μαθήματα και στις ζωγραφιές της. Αλλά ο μικρός Ρίο είναι απασχολημένος με άλλα πράγματα. Ετοιμάζεται... (Η ταινία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.)

[Έξοδος:  21/3/2013]

 

 

 

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε και κατεβάσετε το Pressbook της ταινίας

Μια συμπαραγωγή Ουγγαρίας, Γερμανίας, Γαλλίας.

ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΣΚΑΡ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ 2013

ΣΤΟΥΣ 3 ΦΙΝΑΛΙΣΤ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ LUX TOY EΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 2012

Άνεμος Ψυχής

 

 

 


Άνεμος ΨυχήςΆνεμος Ψυχής
Csak a szél / Just The Wind

του Μπενς (Μπένεντεκ) Φλιγκάουφ
με τους Κάταλιν Τόλντι, Γκιόνγκι Λεντάι, Λάγιος Σαρκάνι, Γκιόργκι Τόλντι


Υπόθεση:
Η Μάρι ζει με τον ανάπηρο πατέρα της και τα δύο της παιδιά σε μια καλύβα στο δάσος, έξω απ’ την πόλη. Ζουν φτωχικά, όπως και οι περισσότεροι Ρομά γείτονές τους. Για αιώνες, το «είδος» τους είναι πιο γνωστό με τον όρο «τσιγγάνοι». Τον τελευταίο καιρό, περισσότερο από ποτέ, είναι σε διαρκή επιφυλακή: πέντε οικογένειες στην περιοχή βρέθηκαν δολοφονημένες από πυροβόλα όπλα, μέσα στα ίδια τους τα σπίτια. Η κοινότητα των Ρομά παλεύει να συνεχίσει την απλή καθημερινότητά της, παρά την αγωνία για τα εγκλήματα ρατσιστικού μίσους. Η Μάρι προσπαθεί να φέρει βόλτα δύο δουλειές. Η έφηβη Άννα προσπαθεί να συγκεντρωθεί στα μαθήματα και στις ζωγραφιές της. Αλλά ο μικρός Ρίο είναι απασχολημένος με άλλα πράγματα. Ετοιμάζεται... (Η ταινία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.)

[Έξοδος:  21/3/2013]

 

 

 

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε και κατεβάσετε το Pressbook της ταινίας

Μια συμπαραγωγή Ουγγαρίας, Γερμανίας, Γαλλίας.

ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΣΚΑΡ ΞΕΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ 2013

ΣΤΟΥΣ 3 ΦΙΝΑΛΙΣΤ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ LUX TOY EΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 2012

Άνεμος Ψυχής

 

 

Στοιχεία Ταινίας

 

 

Σκηνοθεσία:   Μπενς Φλιγκάουφ
Σενάριο:    Μπενς Φλιγκάουφ
Φωτογραφία: Ζόλταν Λοβάσι
Μοντάζ: Ξαβιέ Μποξ
Μουσική: Μπενς Φλιγκάουφ, Ταμάς Μπέκε
Παραγωγοί: Ρεμπέκα Γκαρίντο, Μίκαελ Ρόιτερ, Πιερ-Εμάνουελ Φλορεντίν, Λορέν Μπογιάρ, Μπενς Φλιγκάουφ
Πρωταγωνιστούν: Καταλίν Τόλντι, Γκιόνγκι Λεντβάι, Λάγιος Σαρκάνι, Γκιόργκι Τόλντι, Γκιούλα Χορβάτ, Γκεργκό Καζάς, Ατίλα Εγκιέντ, Ζολτ Βεγκ, Εμέσε Βασβάρι, Ματέ Τοτ, Φραντσίσκα Τορότσικ, Λάζλο Τζίφερ
Χώρα Παραγωγής: Ουγγαρία, Γερμανία, Γαλλία
Ελληνική διανομή:    AMA Films
Παραγωγή:    Inforg-M&M Film KFT., Inforg M&M Film
Συμπαραγωγή:    The Post Republic Halle (Germany) & Paprika Films (France)
Τύπος:    35mm Έγχρωμο
Διάρκεια:    87'
Έτος Παραγωγής:    2012

 

Βιογραφικό σκηνοθέτη

 

Βιογραφικό Σημείωμα

ΜΠΕΝΣ ΦΛΙΓΚΑΟΥΦ


Ο Μπενς (Μπένεντεκ) Φλιγκάουφ γεννήθηκε το 1974 στη Βουδαπέστη. Σπούδασε σκηνογραφία και δεν παρακολούθησε ποτέ κινηματογραφικές σπουδές. Εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στην τηλεόραση και στη συνεχεία συνεργάστηκε με τους Μίκλος Γιαντσό και Άρπαντ Σόπσιτς. Επίσης, ανέλαβε τη σκηνοθεσία και το μοντάζ πολλών τηλεοπτικών προγραμμάτων. Συνέχισε μόνος του, μαθαίνοντας να σκηνοθετεί, να γράφει σενάρια, να σχεδιάζει την παραγωγή και να επεξεργάζεται τον ήχο στον κινηματογράφο.

H πρώτη του ταινία, «Το Δάσος» (κυκλοφόρησε το 2012 στις ελληνικές αίθουσες), κέρδισε το βραβείο Wolfgang Staudte και το βραβείο κριτικής Gene Moskowitz στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 2003.

Η ταινία του «Dealer» (έχει προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες) κέρδισε πολλά βραβεία, ανάμεσά τους και το Βραβείο Κοινού Berliner Zeitung στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 2004 και τα Βραβεία Σκηνοθεσίας στα Φεστιβάλ Λέτσε, Βισμπάντεν και Μαρ Ντε Πλάτα.

Το «Milky Way» κέρδισε τη Χρυσή Λεοπάρδαλη στο Φεστιβάλ Λοκάρνο το 2007 και το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Κινηματογράφου L’ Alternativa Βαρκελώνης.

Η ταινία του «Womb» ήταν η πρώτη αγγλόφωνη παραγωγή του, με πρωταγωνιστές την Εύα Γκριν και τον Ματ Σμιθ. Πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Λοκάρνο το 2010.

Φιλμογραφία

2003 – Το Δάσος
2004 - Dealer
2007– Milky Way
2010 - Womb
2012 – Άνεμος Ψυχής

 

 

 

Σκηνοθετικό Σημείωμα

 

 

 

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ



Μια σειρά από βίαια γεγονότα

Μεταξύ του 2008 και του 2009 στην Ουγγαρία, μια ομάδα κακοποιών επιδόθηκε σε μια σειρά πράξεων βίας ενάντια στην κοινότητα των Ρομά. 16 σπίτια δέχτηκαν επίθεση με βόμβες μολότοφ και 63 σφαίρες από πιστόλια και τουφέκια. Αυτά τα εγκλήματα είχαν συνολικά 55 θύματα. Πέντε άνθρωποι τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά. Έξι σκοτώθηκαν στις επιδρομές αυτές. Οι ύποπτοι εξετάζονται αυτή την περίοδο για τα εγκλήματα που διέπραξαν και κατηγορούνται. Βασισμένη σε αυτά τα συγκλονιστικά γεγονότα, αυτή η ταινία δεν αποτελεί απλώς ένα ντοκουμέντο όσων γεγονότων είδαν το φως της δημοσιότητας αναφορικά με αυτές τις επιθέσεις μίσους.

Ζώντας κυνηγημένος

Οι δολοφόνοι είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι: ακούνε ραδιοφωνικούς σταθμούς, πηγαίνουν σε εμπορικά κέντρα, σε μαγαζιά με ρούχα, πληρώνουν δάνεια και πιθανώς έχουν παιδιά. Ο φόνος είναι γενικά απλώς ένα επεισόδιο στις ζωές τους το οποίο καταστρέφουν και εξαφανίζουν από το περιβάλλον τους. Είναι χαμένα κορμιά. Εντέλει αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα μετά από μερικές εκ βαθέων συνεντεύξεις που έκανα με φυλακισμένους δολοφόνους. Για εμένα, ενώ γύριζα τον «Άνεμο Ψυχής», ήταν πιο σημαντικό να όταν έμενα με τα εν δυνάμει θύματα. Ήταν μια μεγάλη πρόκληση να σπρώξω το κοινό να νιώσει έστω και για λίγο ποια ήταν η εμπειρία των θυμάτων ενώ ήταν κυνηγημένα. Οι ήρωες της ταινίας μου είναι απλοί Ρομά: μια μεσήλικας γυναίκα μεγαλώνει τα παιδιά της, ένα 11χρονο αγόρι και ένα κορίτσι στην πρώιμη εφηβεία του. Η γυναίκα φροντίζει και τον κατάκοιτο πατέρα της και στο μεσοδιάστημα δουλεύει ως καθαρίστρια, ενώ το κορίτσι πηγαίνει στο σχολείο και το αγόρι περιπλανιέται στην περιοχή δίπλα στο σπίτι τους. Οι δρόμοι τους αποκλίνουν μες στην ημέρα και το ερώτημα που γεννάται είναι: θα συναντήσει ο ένας τον άλλο ξανά;

Όταν ένας Ρομά είναι μόνος του

Προσπάθησα να μην παρουσιάσω τους Ρομά ως είθισται στον κινηματογράφο: να περιπλανιούνται και να φωνάζουν, να παίζουν τύμπανα και βιολιά ή να χορεύουν. Είναι πολύ βαρετό. Με αυτή την προοπτική, ευγνωμονώ τον «Άνεμο Ψυχής» γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να ικανοποιήσω την περιέργεια μου, να μάθω δηλαδή πως αισθάνεται ένας Ρομά μόνος του. Αυτό ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα, επειδή η εικόνα που έχουμε για τους Ρομά είναι ότι πρόκειται για πλάσματα που παρασύρονται από τα ένστικτα τους, που τραγουδούν συνέχεια, και ότι βρίσκονται συνεχώς ενταγμένοι σε μεγάλες, χαοτικές ομάδες. Βάσει όλων αυτών των στερεοτύπων, μπορεί αυτή η εικόνα μπορεί να μην απέχει πολύ από την πραγματικότητα, όμως είναι άδικο και ακόμη διαστρεβλώνουμε ολόκληρη την πραγματικότητα εάν βλέπουμε μόνο αυτό. Τι συμβαίνει όταν ένας Ρομά πηγαίνει στο δάσος να μαζέψει ξύλα μόνος του; Τι συμβαίνει όταν ένας Ρομά δεν θέλει να ζήσει με βάση τα στερεότυπα που περιμένουν από αυτόν όλοι εκείνοι που τον γνωρίζουν και τον συναντούν;

Ένα απαίσιο κίνητρο: η ηλιθιότητα

Όταν ακόμη έγραφα την ταινία, το κίνητρο των εγκληματιών παρέμενε ένα μυστήριο. Τι τους οδήγησε να κάνουν αυτά; Πυροβόλησαν αυτούς που αποκαλούμε σκληρά εργαζόμενους Ρομά, κι όχι τα «παράσιτα», και η ρατσιστική λογική τους δεν έβγαζε νόημα. Μετά από όλα αυτά, οι ρατσιστές αρέσκονται ειδικώς να τονίζουν ότι δεν είναι όλοι οι Ρομά και οι Εβραίοι που προκαλούν τα προβλήματα, αλλά μόνο εκείνοι που κλέβουν, λένε ψέματα, σκοτώνουν, δεν δουλεύουν κτλ. Μόνο που αυτοί όμως είναι αλλοτριωμένοι, ζουν κλεισμένοι σε γκέτο, και είναι εξαφανισμένοι, όχι οι άλλοι. Πιστεύω ότι η διπλή ερμηνεία αυτής της υπόθεσης φαίνεται να καταλήγει στο γεγονός ότι οι δράστες δολοφόνησαν τους «τίμιους τσιγγάνους» επίτηδες. Πίστευαν ότι η μόνη αντίδραση από τους άλλους θα είναι μια αιματηρή εκδίκηση, και τελικά ένας εμφύλιος πόλεμος θα ήταν γεγονός. Τέλειο σχέδιο. Ο νόμος αποκαλεί αυτή την κίνηση ένα απαίσιο κίνητρο, και εγώ την αποκαλώ ηλιθιότητα. Ο ρατσισμός δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια σειρά μοιραίων λαθών με λόγο: την ανοησία.

Πως τα παιδιά βλέπουν την κατάσταση

Πρέπει να πω ότι δεν μπορώ να αντισταθώ στους νέους. Είναι τόσο ριψοκίνδυνοι, αθώοι και ενοχλημένοι. Οι νέοι από μόνοι τους είναι τόσο τραγικοί χαρακτήρες, επειδή βρίσκονται στην τελευταία αγνή περίοδο της ζωής τους πριν μπουν στην κοινωνία των μεγάλων. Το πιο ενδιαφέρον σε αυτή την ταινία είναι πως τα παιδιά αντιμετωπίζουν τον ρατσισμό και τη φτώχεια. Το μικρό αγόρι που ερμηνεύει ο Λάγιος Σαρκάνι είναι σαν ένας Χάκλμπερι Φιν, για τον οποίο η αίσθηση μιας στιγμιαίας απειλής είναι ένα δώρο στη ζωή του γιατί του προσφέρει την απόλαυση της περιπέτειας. Ζει τις τελευταίες στιγμές του και προφανώς δεν έχει συνειδητοποιήσει την φριχτή κατάσταση που εμπεριέχει η ιστορία του. Προσπαθεί να λύσει δύσκολες καταστάσεις δίνοντας τις δικές του ερμηνείες, που έρχονται από τα βάθη της καρδιάς του. Είναι λιγότερο μπλεγμένος στα πραγματικά γεγονότα από την ενήλικη μητέρα του, που ερμηνεύει η Καταλίν Τόλντι. Και φυσικά όλα αυτά είναι μια χαρά, μέχρι που η αίσθηση του αγοριού αλλάζει από την άγνοια του, ή καλύτερα επειδή δεν μπορεί να αλλάξει το περιβάλλον γύρω του. Όταν ξεκινήσαμε να κινηματογραφούμε με τα παιδιά, η πλειοψηφία του συνεργείου ανησυχούσε για αυτά, όμως όλα γρήγορα άλλαξαν, οι γραμμές τους ξαναγράφτηκαν, είχαμε τα λιγότερα προβλήματα μαζί τους. Στο τέλος, θα μπορούσα να πω ότι ήταν υπέροχα μαζί τους όπως και το να δουλεύεις με αυτά επειδή σε κρατούν σε εγρήγορση.

Το κάστινγκ και η έρευνα

Μπήκα σε ένα αμάξι με κάποιον και πήγαμε στα σχολεία, στους καταυλισμούς των Ρομά και ξεκινήσαμε έρευνα. Με πολύ μικρά διαλείμματα, αυτό γινόταν για ένα χρόνο. Το κάστινγκ είναι μια συναρπαστική διαδικασία, έχει μια αίσθηση που δεν μπορώ να εξηγήσω: τι κάνει μια κατάσταση να δουλέψει σωστά ανάμεσα σε δυο ανθρώπους; Τι είναι τώρα σημαντικά επίσης, ήταν η αίσθηση του ρυθμού και η ικανότητα της συγκέντρωσης; Όμως στο τέλος, το σημαντικότερο είναι να απολαμβάνει ο ένας την παρέα του άλλου, ειδικώς οι βασικοί χαρακτήρες. Το γύρισμα μιας ταινίας μπορεί να τραβήξει τόσο ώστε η ζωή να μοιάζει πολύ μικρή… Ψάχναμε για ηθοποιούς και για μέρη σε καταυλισμούς για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα κάνοντας αρκετή δουλειά. Φυσικά, ήταν τόσο σημαντικό για εμένα να μπαίνω σε όσο το δυνατό πιο αυθεντικά μέρη, και να αποκτάω αληθινές εμπειρίες.

Περιπέτειες με τους Ρομά

Είχα πολλές περιπέτειες με Ρομά, όμως οι περισσότερες έγιναν όταν ήμουν παιδί. Ένας πιτσιρικάς Ρομά ήταν ο καλύτερος μου φίλος στο δημοτικό σχολείο. Αργότερα, είχα ερωτευτεί ένα Ρομά κορίτσι. Κάποτε, είχα παλέψει τόσο σκληρά με ένα αγόρι που κόντεψα να τυφλωθώ από το ένα μάτι – έμοιαζε Ρομά επίσης. Έπειτα, πέρασαν λίγα χρόνια που δεν είχα καμία επαφή με τσιγγάνους, όπως αποκαλούνται. Φοβόμουν τι μπορεί να μου συμβεί. Στη διάρκεια των τελευταίων δυο χρόνων, έκανα πολλούς Ρομά φίλους. Όταν τους είπα τι πρόκειται να κάνω, μερικοί από αυτούς έχασαν το ενδιαφέρον τους γιατί δεν ήμασταν από εμπορικό τηλεοπτικό κανάλι. Ήξεραν για τους φόνους σχεδόν παντού και ένιωθαν ότι απειλούνταν. Είναι θλιβερό να βλέπεις τη ματαιότητα να κυριαρχεί γύρω σου και να σπάει μια χαρούμενη κατάσταση. Ο ρατσισμός υπάρχει και από την πλευρά των Ρομά επίσης, αλλά εμφανίζεται με διαφορετικό τρόπο: οι περισσότεροι δεν είναι τόσο εχθρικοί. Κατά τη γνώμη μου, η εικόνα της κοινωνίας των Ρομά είναι στην πραγματικότητα η τραγελαφική εκδοχή της ίδιας της χώρας.

 

 

 

 

Συνέντευξη

 

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Μπενς Φλιγκάουφ

VALERIO CAMUSO | CINEUROPA | ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2012


Ο Μπενς Φλιγκάουφ είναι ο σκηνοθέτης της ταινίας «Άνεμος Ψυχής» που κέρδισε την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Ταινίας στην τελευταία Μπερλινάλε και βρίσκεται στους φιναλίστ για το Βραβείο LUX 2012.

Πως αισθάνεστε που είστε φιναλίστ για το Βραβείο LUX 2012;

Είναι η πρώτη μου φορά στη Βενετία. Και είμαι πολύ ενθουσιασμένος με αυτή την ιταλική περιοχή. Το Βραβείο LUX σημαίνει πολλά για εμένα. Είναι η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία μου και έχω πάει σε πολλά φεστιβάλ τα τελευταία 12 χρόνια, έτσι ξέρω πολύ καλά τη βιομηχανία και τους ανθρώπους της. Είναι τιμή μου να λάβω ένα βραβείο από τη βιομηχανία, όμως είναι ακόμη μεγαλύτερη τιμή να βραβευτώ από οργανισμούς σαν αυτόν. Στο Βερολίνο κέρδισα και το Βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας γεγονός που με έκανε χαρούμενο αφού σημαίνει ότι οι ταινίες μου λένε και κάτι πίσω από την τέχνη. Ήταν πολύ σημαντικό και το ίδιο είναι και το Βραβείο LUX. Είναι στα αλήθεια παράξενο για μένα να βρίσκομαι ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους που μιλάνε για πολιτιστικά θέματα και λαμβάνουν σχετικές αποφάσεις για την Ευρώπη.

Τι σας ενέπνευσε για να κάνετε την ταινία;


Δούλευα στη Γερμανία, όταν διάβασα μια ούγγρικη εφημερίδα ως ξένος που ήμουν εκεί και σοκαρίστηκα με αυτό συνέβαινε στην πατρίδα μου. Είχα εφιάλτες, ξυπνούσα στη μέση της νύχτας από τη λάμψη ενός όπλου και άκουγα κραυγές. Αυτό συνέβη τρεις ή τέσσερις φορές. Οι εφιάλτες είναι για εμένα ένα σημάδι ώστε να επιλέξω το επόμενο πρότζεκτ μου. Διαλέγοντας το πρότζεκτ του ο σκηνοθέτης έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα για την ταινία του. Όταν διαλέγεις ένα πρότζεκτ τότε πρέπει να ξέρεις ότι θα ζεις μαζί του για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, που είναι ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι έφυγα από τη Γερμανία με την οικογένεια μου και γύρισα στην Ουγγαρία, όπου ταξίδεψα σε όλη τη χώρα για να γνωρίσω τους τσιγγάνους.

Πως δούλεψατε με τους ηθοποιούς σας;

Ήθελα στην αρχή να κάνω την ταινία αυτή με επαγγελματίες ηθοποιούς, ήξερα μερικούς Ούγγρους και Ρομά ηθοποιούς που ταίριαζαν για την ταινία, όμως στο τέλος δεν μπορούσαμε να βρούμε κανέναν τους. Είναι παράξενο, εάν έχεις δουλέψει με επαγγελματίες ηθοποιούς που δεν είναι Ρομά και εσύ πρέπει να επιλέξεις κάποιον για να παίξει έναν 30χρονο και όμορφο χαρακτήρα, τότε πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα σε 50 άτομα, στην περίπτωση μας όμως είχα εξαρχής δυο Ρομά που ταίριαζαν για τον ρόλο. Ήμουν ικανοποιημένος, άλλωστε δεν είχα άλλη ευκαιρία να δουλέψω με ερασιτέχνες ηθοποιούς. Στο τέλος το απόλαυσα. Βασικά, η μόνη ταινία που έχω δουλέψει με ηθοποιούς ήταν το «Womb». Έτσι για εμένα ήταν πιο φυσιολογικό, πιο κοντά στη δουλειά μου. Στη συνέχεια πήγαμε στην εξοχή, έμεινα εκεί για δυο χρόνια και γνώρισα αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους. Μου έμαθαν πολλά πράγματα, επίσης κατάλαβα τη λογική των αγώνων τους, την αίσθηση δικαιοσύνης που έχουν και την ξενοφοβία. Υπήρχαν μερικοί καθηγητές στο σχολείο, που τους ρώτησα «Μπορώ να επισκεφτώ το σχολείο σας και να γνωρίσω Ρομά;» και αυτοί απάντησαν «Γιατί;». Και τότε τους είπα: «Γιατί θέλω να κάνω μια ταινία». Και εκείνοι απάντησαν: «Όχι, δεν πρέπει να το κάνεις αυτό, δεν είναι έτσι τα πράγματα, πρέπει να κάνεις μια ταινία για αυτά λευκά αγόρια από την Ουγγαρία που υποφέρουν από τους Ρομά». Γνώρισα χιλιάδες ανθρώπους, τους προσκάλεσα στη Βουδαπέστη, μιλήσαμε αρκετά και κάναμε πρόβες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν υπογράφουν ποτέ συμβόλαιο ούτε ξέρουν τι σημαίνει συμβόλαιο. Υπήρχαν και άνθρωποι που έμοιαζαν σαν να μην ήξεραν γιατί είχαν έρθει στη Βουδαπέστη, και με αυτούς δεν μπορούσαμε να συνεργαστούμε. Άλλοι ήρθαν μόνο για μια φορά, και δεν ξαναπάτησαν το πόδι τους. Μετά από μήνες προβών, η διαδικασία προχώρησε και αναπτύχθηκε χημεία μεταξύ μας. Ήταν στα αλήθεια μια ομαδική δουλειά.

 

Βραβεία - Φεστιβάλ - Διακρίσεις

 

 

Βραβεία - Συμμετοχές Φεστιβάλ - Διακρίσεις


Η ταινία «Άνεμος Ψυχής» του Μπενς Φλιγκάουφ πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου 2012 αποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές τόσο από το κοινό όσο και από δημοσιογράφους, και κερδίζοντας την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Ταινίας και τα Βραβεία Ειρήνης και Διεθνούς Αμνηστίας. Η πέμπτη ταινία του Μπενς Φλιγκάουφ άρεσε στη Μπερλινάλε και αγοράστηκε από τους διανομείς δεκάδων χωρών ανά τον κόσμο, ενώ ζητήθηκε να παιχτεί και σε πολλά φεστιβάλ.

Δυο ακόμη σημαντικές διακρίσεις που έλαβε η ταινία ήταν: αποτέλεσε την επίσημη πρόταση της Ουγγαρίας για το Όσκαρ Ξένης Ταινίας 2013, ενώ βρέθηκε στους τρεις φιναλίστ για το Βραβείο LUX 2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παίζοντας σε δεκάδες ευρωπαϊκά φεστιβάλ, από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο του 2012 (Φεστιβάλ Βενετίας κ.ά.)

Βραβεία επίσης κέρδισε στα Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης (FACE Award) και Παρισιού (Jury Grand Prix). Προβλήθηκε ακόμη στα Φεστιβάλ Λονδίνου, Τορόντο, Καρλόβι Βάρι, Σίδνει, Λος Άντζελες, Ρίο Ντε Τζανέιρο, Ταιβάν, Στοκχόλμη, Les Arcs στη Γαλλία, Πόρτλαντ κ.ά. Τέλος συμπεριλήφθηκε στην τελική ψηφοφορία για τα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Μεταξύ άλλων, ο «Άνεμος Ψυχής» έχει βρει διανομή στην Ουγγαρία, την Πολωνία, την Ταϊβάν και αναμένεται στη Σλοβενία, τη Γαλλία κ.ά.

Στην Ελλάδα πραγματοποίησε την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2012 (ως «Μονάχα ο Άνεμος»), στα πλαίσια ειδικής εκδήλωσης για το Βραβείο LUX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής, Βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας & Βραβείο της Ειρήνης -  62ο Φεστιβάλ Βερολίνου 2012
Βραβείο της Επιτροπής -  Paris IFF 2012

Συμμετοχή στο 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2012

 

 

 

Κριτικές

 

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ


Ένα καταπληκτικό κινηματογραφικό διαμάντι από έναν πολλά υποσχόμενο Ούγγρο σκηνοθέτη.
Alissa Simon, Variety

Με σκηνοθετική δεξιοτεχνία, ο Φλιγκάουφ αποτυπώνει παθιασμένα έναν έντονο κοινωνικό ρεαλισμό.
Jordan Mintzer, The Hollywood Reporter

Δεν εξιδανικεύει τους Ρομά, πετάει τη διαφορετικότητα και δαιμονοποιεί τη νοοτροπία της χώρας του.
Dan Fainaru, Screendaily

O Φλιγκάουφ κλείνει με επιδεξιότητα στην κάμερα του την κοινωνική ένταση και τη φρικιαστική βία.
Boyd van Hoeij, Indiewire

Φωτογραφίες

 

 

 

Trailer

 

 


Από Πέμπτη 16 Νοεμβρίου
στους κινηματογράφους
ΑΣΤΥ & ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ

Κινηματογράφος ΑΣΤΥ