Όταν Ξέσπασε η Βία (Dogs / Câini) (2016)

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ KANNΩΝ

ΠΟΥ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕ ΚΟΙΝΟ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΟΥΣ

ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ FIPRESCI

(ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ)

 

Η AMA FILMS

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΜΠΟΓΚΝΤΑΝ ΜΙΡΙΤΣΑ

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΕΜΙΕΡΑ

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

[Έξοδος:  15/12/2016 : στους κινηματογράφους ΑΣΤΥ & ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ]

 

 

Υπόθεση:

Ο Ρομάν επιστρέφει στην περιοχή στα σύνορα Ρουμανίας - Ουκρανίας, όπου έχει κληρονομήσει γη από τον παππού του. Αν και είναι αποφασισμένος να πουλήσει αυτήν την αχανή, πλην άγονη έκταση, δέχεται μια προειδοποίηση από τον χωροφύλακα της περιοχής πως ο παππούς του ήταν ένας τοπικός αρχιμαφιόζος και πως οι άνδρες του δεν προτίθενται ν’ αφήσουν τη γη –και το λαθρεμπόριο στο οποίο επιδίδονται– χωρίς να παλέψουν.

 

Όταν Ξέσπασε η Βία (Dogs / Câini) (2016)

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

ΤΟΥ ΦΕΤΙΝΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ KANNΩΝ

ΠΟΥ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕ ΚΟΙΝΟ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΟΥΣ

ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ FIPRESCI

(ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ)

 

Η AMA FILMS

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΜΠΟΓΚΝΤΑΝ ΜΙΡΙΤΣΑ

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΕΜΙΕΡΑ

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

[Έξοδος:  15/12/2016 : στους κινηματογράφους ΑΣΤΥ & ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ]

 

 

Υπόθεση:

Ο Ρομάν επιστρέφει στην περιοχή στα σύνορα Ρουμανίας - Ουκρανίας, όπου έχει κληρονομήσει γη από τον παππού του. Αν και είναι αποφασισμένος να πουλήσει αυτήν την αχανή, πλην άγονη έκταση, δέχεται μια προειδοποίηση από τον χωροφύλακα της περιοχής πως ο παππούς του ήταν ένας τοπικός αρχιμαφιόζος και πως οι άνδρες του δεν προτίθενται ν’ αφήσουν τη γη –και το λαθρεμπόριο στο οποίο επιδίδονται– χωρίς να παλέψουν.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

 

ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΟΓΚΤΑΝ ΜΙΡΙΤΣΑ

 

Πώς ξεκίνησε τη σκηνοθεσία

 

Στα 27 μου, σκηνοθετούσα διαφημιστικά σποτ για επτά χρόνια με προϋπολογισμούς που ήταν συχνά υψηλότεροι από τα χρήματα που είχα για το «Dogs». Το απολάμβανα τότε, αλλά ο κόσμος της διαφήμισης δεν μου ταίριαζε. Ήθελα να διερευνήσω άλλα μονοπάτια -σπούδασα σενάριο, πήγα στο Λονδίνο για ένα χρόνο με σκοπό να ολοκληρωθεί η εκπαίδευσή μου και στη συνέχεια επέστρεψα στη Ρουμανία. Ενώ εξέταζα το ενδεχόμενο να κάνω την πρώτη μου ταινία, ξεκίνησα γράφοντας το σενάριο για μια τηλεοπτική σειρά, αλλά και σενάρια για ταινίες διαφόρων Ρουμάνων σκηνοθετών. Κι όμως ήμουν ακόμη ανικανοποίητος. Δεν μπορούσα να κάνω ακόμα τη δική μου ταινία. Τελικά το 2011, έκανα μια ταινία μικρού μήκους, το «Bora Bora», η οποία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Angers. Τότε ήταν που άρχισα να γράφω το «Dogs».

 

Dogs

 

Η ταινία μιλά για την ανθρώπινη φύση. Σύμφωνοι - πολλές ταινίες το επιχειρούν αυτό. Αλλά υπάρχει κάτι ειδικά για τους χαρακτήρες του «Dogs» - παρόλο που γνωρίζουν ότι η φύση τους είναι βαθύτατα κατεστραμμένη. Μερικές φορές στη ζωή μας είμαστε συνειδητοποιημένοι ότι έχουμε επιλέξει τον λάθος δρόμο και όμως μπορούμε να ανακόψουμε αυτή την πορεία. Αυτό συμβαίνει και στους χαρακτήρες μου. Η αντίφαση αυτή είναι εγγενής σε αυτούς και είναι πέρα από τον έλεγχό τους. Παρά το γεγονός ότι το ξέρουν τον εξορθολογισμό αυτόν, δεν κάνουν τίποτα στην πράξη. Μπορούν να επιλέξουν να παραμείνουν πιστοί σε αυτό που τους ορίζει κατά βάθος. Τα «σκυλιά» είναι τρεις άνδρες που ενάντια σε όλες τις πιθανότητες είναι πολύ όμοιοι. Δεν δίκαιος ο αγώνας του ενός απέναντι στον άλλον. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από αυτούς αγωνίζονται με τον εαυτό τους.

 

Το αγροτικό περιβάλλον

 

Είμαι πολύ εξοικειωμένος με αυτό το μέρος της Ρουμανίας, όπου, ως παιδί, πέρασα πολλές διακοπές στο σπίτι της γιαγιάς μου. Είναι ένας φτωχός, σκληρός, βίαιος κόσμος. Έχω δει εκεί εξαιρετικά βίαιες καταστάσεις, αλλά το πιο τρομακτικό πράγμα ήταν ότι φάνηκε να υπάρχει δικαιολογία για τέτοια βία. Ήταν στη φύση των ανθρώπων; Δεν υπήρχε τίποτα που να διακυβεύουν, τίποτα να κερδίσουν, ήταν απλά ένας τρόπος για να εκφράσουν τη βαθιά ανάγκη τους, υποστηρίζοντας την υπεροχή τους. Για εμένα, που ήμουν ένα μικρό αγόρι από την πόλη, και είχα ζήσει μες στον πολιτισμό και ότι οι νόμοι κυβερνούν τον κόσμο και την προστασία της ζωής - έπαθα σαν σοκ! Ανακάλυπτα έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι ζουν με το ένστικτο και τις βασικές ορμές τους, κι έχουν το πάνω χέρι ώστε να καθορίσουν τις ανθρώπινες σχέσεις.

 

Σημείο εκκίνησης

 

Δεν είχα ξεκινήσει με οποιαδήποτε συγκεκριμένη ιδέα στο μυαλό μου, επειδή αυτό δεν είναι ο τρόπος που γράφω συνήθως. Λειτουργώ περισσότερο με το συναίσθημα. Είναι συχνά δυσδιάκριτο και ασαφές. Δεν θα μπορούσα να το συνοψίσω σε λίγα μόνο λόγια. Με το έργο αυτό ένιωσα σαν να γράφω για τους άνδρες που αγωνίζονται άλλα χωρίς να ξέρουν το γιατί. Κατά κάποιο τρόπο συνδέονται με τον παραλογισμό της ζωής που

ωστόσο διέπει την ύπαρξή μας. Έχουμε όλοι την εμπειρία να έχουμε παλέψει με κάποιον – με έναν φίλο, με άλλον σχετικό - χωρίς ακριβώς να ξέρουμε το γιατί, και διοχετεύοντας όλη την ενέργειά μας, όλη τη δύναμή μας σε αυτό, ανεβάζουμε τον πήχη μόνο για να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο αλλά κάνουμε λάθος! Υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί ακόμη και να κάνουμε φόνο! Αυτό το περίεργο συναίσθημα ήταν η βάση για την ταινία και αυτό είναι που ήθελα να διερευνήσω στο σενάριό μου.

Χρειαζόμουν ένα πλαίσιο, και αυτό είναι το πώς ένιωσα όταν άκουσα τρεις άνδρες να λένε την ιστορία τους -όπου κυνηγούσαν ο ένας τον άλλον κυριολεκτικά - σαν μια γάτα ένα ποντίκι. Συνθέτοντας το δράμα, προσδιορίζοντας τις σκηνές, χαρτογραφώντας την αφήγηση, γράφοντας τους διαλόγους – αυτά ήταν το εύκολο μέρος. Το δύσκολο μέρος ήταν να συμπληρώσουμε τους χαρακτήρες, έτσι ώστε να έχει νόημα, το οποίο δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Εγώ δεν νομίζω ότι μπορώ να χαρακτηρίσω την ταινία μου ρεαλιστική. Είναι ένας μύθος. Όταν μιλούν οι χαρακτήρες μου φαίνεται να μιλούν σε παροιμίες και σοφά ρητά. Προσπαθώ να «περπατήσω» μέσα τους χαρακτήρες μου, να βρω την εσωτερική αλήθεια τους, και στη συνέχεια να τους αφήσω να αναπτυχθούν από μόνοι τους και να πάρουν σάρκα και οστά στο σταυροδρόμι μεταξύ του καλού και του κακού. Κατά τη διάρκεια αυτής της καθηλωτικής διαδικασίας, δεν γράφω τίποτα. Ακούω πολλή μουσική και πρώτα απ’ όλα προσπαθώ να συστήσω την ιδανική playlist για την ταινία - την playlist που θα με βοηθήσει σε όλη τη συγγραφική διαδικασία και που θα με βάλει σε μια συγκεκριμένη διάθεση που δεν μπορώ να μπω σε διανοητικό επίπεδο. Έτσι βελτιώνομαι απλά ακούγοντας τις μελωδίες. Δεν υπάρχει πιθανότητα να θέλω να ξεχάσω την playlist του «Dogs» -την άκουγα για περισσότερο από πέντε χρόνια! Περιελάμβανε soundtracks ταινιών, κλασική μουσική, αλλά και τραγούδια που δεν αποσπούν την προσοχή από το γράψιμο. Εμπνεύστηκα από soundtracks του Nick Cave για το «Proposition» και τη «Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον δειλό Ρόμπερτ Φορντ», ή από τον Ry Cooder από το soundtrack για το «Παρίσι, Τέξας».

 

Αναφορές

 

Οι ταινίες «Κάποτε στην Ανατολία», «The Proposition», «Καμία πατρίδα για τους μελλοθάνατους», είναι μερικές από αυτές που με ενέπνευσαν αλλά δεν τις μιμήθηκα. Εγώ δεν επιδιώκω να τα αντιγράψω, αλλά αντ’ αυτού να συλλάβω για την ταινία μου τα συναισθήματα, τη σύγχυση όπως και άλλα συναισθήματα που ξύπνησαν μέσα μου και ό,τι άλλο δεν μπορεί να τεθεί σε λέξεις. Εάν μπορείτε να βρείτε τα ίχνη αυτών των ταινιών στο «Dogs», αυτά παίρνουν μια εντελώς διαφορετική μορφή.

 

Κινηματογραφικά είδη

 

Είμαι λάτρης των κινηματογραφικών ειδών επειδή είναι μέρος της ποπ κουλτούρας. Κάνουμε πολύ λίγες ταινίες είδους στη Ρουμανία, είμαστε περισσότερο υπέρ των καλλιτεχνικών ταινιών. Υψηλής αισθητικής, αλλά κουραστικές ταινίες. Τάχα μου ταινίες τρόμου δεν θα μπορούσε να είναι προσωπικές; Και ακόμα, πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν για να δουν μια ταινία χωρίς να γνωρίζουν ποιος την έκανε; Δεν με νοιάζει, απ’ όπου και αν έλκονται οι ταινίες είδους. Από την άλλη πλευρά, νομίζω ότι το κοινό είναι έξυπνο. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια ιδέα που θέλησα να την προχωρήσω. Με το «Dogs» ήθελα να κάνω μια ταινία κοντά σε ένα είδος που υπάρχει ακόμα στο προσκήνιο. Για παράδειγμα, σε ένα από τα πρώτα προσχέδια του σεναρίου, ο Σαμίρ, ο «κακός τύπος »της ιστορίας, εμφανίστηκε έτσι από την αρχή. Νόμιζα ότι ήταν πολύ προφανές. Παρέπεμπε στο φιλμ νουάρ –ένα κλισέ που δεν ήθελα. Το κοινό είναι γρήγορο να βλέπεις όλες τις λεπτομέρειες της ιστορίας και να μπορεί στη συνέχεια να πάρει μπροστά για ό,τι επρόκειτο να συμβεί. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που ήθελα να αποφύγω. Ήθελα το κοινό να βλέπει στην ταινία κάτι διαφορετικό από την αρχή μέχρι το τέλος.

 

Ασαφή όρια

 

Ήταν μια προκλητική ιδέα αλλά δεν με ένοιαζε ιδιαίτερα. Πάρα πολύ συχνά, οι ταινίες

ακολουθούν μια απλοϊκή αφήγηση, όπου η άδικη ζωή στρέφει στα καλά παιδιά τους κακούς και έτσι η γραφή έχει ως στόχο να θέσει ένα σαφές μήνυμα; Για άλλη μια φορά, είναι όλα προβλέψιμα, αμετάβλητα. Δεν με ενδιαφέρει αυτό. Οι μεγάλες σκηνές  είναι φορτωμένες διαλόγους για δύο χαρακτήρες, που αντιμετωπίζει ο ένας τον άλλο –αυτό μου επέτρεψε όχι τόσο πολύ να γίνει ηθικολόγος αλλά κυρίως να αποκαλύψει σταδιακά τη βία που καθορίζει κα μαστίζει τους χαρακτήρες, και διαφαίνεται απρόσμενα. Η ένταση προέρχεται από τον διάλογο και το εύρος του. Αυτό κρατάει το κοινό σε εγρήγορση και το βοηθά να σκεφτεί τη συνέχεια, μέσα από το χρόνο που παίρνει η έκβαση των συγκρούσεων και η αντίδραση των χαρακτήρων. Γι’ αυτό και η ταινία παραμένει ασαφής σχετικά με τα κίνητρά τους. Αν αυτοί αγωνίστηκαν για χρήματα ή για ένα κομμάτι γης, είναι κάτι που το κοινό θα καταλάβει πολύ γρήγορα ότι αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός της ιστορίας. Στο «Dogs», αυτό παραμένει εκτός οθόνης, σχεδόν αφηρημένος.

 

Στυλ

 

Όταν κατευθύνω μια σκηνή, δεν έχω καμία προκατάληψη, έννοια ή θεωρητική όραση.

Η προσέγγισή μου στο υλικό είναι πιο οργανική από οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ξέρω τι θέλω, αλλά από την άλλη πλευρά μπορώ να πω από νωρίς, όταν δεν μου αρέσει μια ιδέα, ή όταν δεν κάθεται καλά για μένα. Ωστόσο, δεν κάνω αυτοσχεδιασμό. Με κινηματογραφιστές που δουλέψαμε σε μεγάλου μήκους ταινίες για το σενάριο, τα γυρίσματα ξεκινούσαν από πολύ νωρίς. Αλλά από τη στιγμή που ήμασταν στα γυρίσματα για την τοποθεσία, αλλάξαμε πολλά πράγματα. Αρκετά

πράγματα επιφέρουν αυτές τις αλλαγές. Η έλλειψη χρημάτων και χρόνου (γυρίσαμε την ταινία σε 29 ημέρες για λιγότερο από €800.000) ήταν μια μεγάλη πίεση να αντέξουμε, η οποία μας έσπρωξε να πάρουμε επιτόπια αποφάσεις, να εγκαταλείψουμε τις ιδέες για διαφορετικές επιλογές τοποθέτησης της κάμερας κ.ά. Θέλω να αγκαλιάζω τις αποφάσεις που παίρνω, όχι με βάση το πάθος μου για την ταινία, αλλά για το τι πραγματικά συμβαίνει σε κάθε δεδομένη στιγμή. Έχω τόσο πολύ την ταινία μέσα μου ώστε αυτή η αίσθηση του επείγοντος με έσπρωξε να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου και να εργάζομαι αυθόρμητα, προκειμένου να συλλάβω την ουσία της ταινίας.

 

Καστ

 

Εκτός από τους ρόλους που παίζουν οι ντόπιοι, μη επαγγελματίες ηθοποιούς, το υπόλοιπο καστ περιλαμβάνονται από επαγγελματίες ηθοποιούς. Ο μοναδικός ηθοποιός που συνδέθηκε με το έργο από την αρχή είναι ο Βλαντ Ιβάνοφ (Σαμίρ)

που είναι πολύ δημοφιλής στη Ρουμανία. Είχε διαβάσει το σενάριο περισσότερο από ένα χρόνο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα και αμέσως μπήκε στο καστ. Οι άλλοι προσλήφθησαν με την έναρξη των κάστινγκ. Τους επέλεξα τόσο για τις δυνατότητες που έχουν ως προς την ικανότητά τους να ανταπεξέλθουν στους ρόλους τους. Η φυσική παρουσία τους και οι επιπτώσεις της φάνηκε να γίνεται αναπόσπαστο τμήμα της επιτυχίας της ταινίας. Θα έπρεπε να έχουν κάτι βαθύ, σκοτεινό και μυστηριώδες στο παίξιμό τους. Έψαχνα για όμορφα αλλά ασθενικά πρόσωπα, ανθρώπους που ξεχώρισαν στον τόπο τους, το περιβάλλον τους, και αυτό φάνηκε αμέσως.

Δεν δίνω συγκεκριμένες οδηγίες. Στη συνέχεια, όμως και πάλι δεν ακολούθησα οποιαδήποτε μέθοδο. Είχα προσαρμόσει σε κάθε μέλος του καστ - ειδικά όταν σκηνοθετούσα σε γωνίες πάνω από 100 μοίρες. Άφησα τους ηθοποιούς ελεύθερους και να έρθουν με προτάσεις.

 

Τρόπος σκηνοθεσίας

 

Η ταινία δεν ακολουθεί μια ορθή αφήγηση όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές. Στο «Dogs», άφησα το κοινό με εικασίες. Όλοι μπορούν να έχουν τη δική τους γνώμη. Πιστεύω ότι το κλείσιμο μιας ιστορίας, δίνοντας όλες τις απαντήσεις, κρατά το κοινό από το αίσθημα ότι είναι ένα μέρος της ταινίας. Θέλω να εγείρονται ερωτήματα και σκέψεις. Δεν με πειράζει αν θυμάστε την ιστορία ή το όνομά μου - αυτό που εύχομαι είναι να παραμείνει το συναίσθημα που ένιωσε ο θεατής βλέποντας την ταινία. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να βγάλει τον θεατή από την άνεσή του, να αποκτήσει ένα συναίσθημα που μάλλον ήθελε να τον ξεσηκώσει.

 

Χιούμορ

 

Οι ταινίες που είχα γράψει νωρίτερα ήταν καθαρά κωμωδίες, μια οικογενειακή ψυχαγωγία για όλα τα ακροατήρια. Γι’ αυτό είναι στη φύση μου. Πιστεύω ότι το χιούμορ έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο όταν χρησιμοποιείται σε ένα δραματικό πλαίσιο, όπως συμβαίνει στην ταινία μας. Είναι κάτι περισσότερο από μια αντίστιξη - είναι

ένας τρόπος να υπενθυμίζει στο κοινό την ταινία δεν θα πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά. Και αυτό δεν είναι ούτε ρεαλιστικό, ούτε δογματικό, αλλά αυτό είναι ένας μύθος για το πόσο περίπλοκη είναι η ανθρώπινη ψυχή.

 

Συντελεστές

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 

Σκηνοθεσία & Σενάριο: Μπόγκταν Μίριτσα

Φωτογραφία: Αντρέι Μπούτιτσα

Μοντάζ: Ροξάνα Σελ

Παραγωγοί: Μαρτσέλα Ούρσου

Παίζουν: Ντράγκος Μπούτσουρμ, Γκεόργκε Βίζου, Βλαντ Ιβάνοφ, Ράλουτσα Απρόντου

Χώρα Παραγωγής: Ρουμανία, Γαλλία, Βουλγαρία, Κατάρ

Έτος Παραγωγής: 2016

Διάρκεια: 104 λεπτά

Διανομή: ΑΜΑ Films

 

Βιογραφικό

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

 

O Μπόγκταν Μίριτσα μέχρι το 2005, ήταν εκδότης, κειμενογράφος στη διαφήμιση και συγγραφέας, αλλά ήταν τόσο παθιασμένος με το σινεμά, που γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο, απ’ όπου αποφοίτησε με ειδίκευση στο σενάριο.

 

Το προσχέδιο για τη μεγάλου μήκους του Όταν ξέσπασε η βία επελέγη για το εργαστήριο Cinéfondation στις Κάννες και η ταινία του έκανε πρεμιέρα στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» του ίδιου φεστιβάλ, κερδίζοντας το βραβείο των κριτικών κινηματογράφου (FIPRESCI).

Κριτικές

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

 

Σοκαριστικό φιλμ

-Le Figaro

 



 

Μεγαλοπρεπές.

-L’express

 



 

Μια πρώτη ταινία αντάξια ενός μετρ.

-Trois Couleurs

 



 

Κόβει την ανάσα.

-Time Out

 



 

Πανέξυπνο κι εντυπωσιακά σκηνοθετημένο.

-Telerama

 



 

Μαγευτικό!

-Cinema Teaser

 



 

Το λάτρεψαν οι συντάκτες μας.

-Pariscope

 



 

Το χιούμορ του θυμίζει έντομα αδελφούς Κοέν.

-Premiere

 



 

Εξαιρετικά γυρισμένο.

-Les Inrock

 



 

Ένα συναρπαστικό θρίλερ.

-Sud Ouest

 

Φωτογραφίες

 

 

 

Τρέιλερ

 

 

 


Από Πέμπτη 16 Νοεμβρίου
στους κινηματογράφους
ΑΣΤΥ & ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ

Κινηματογράφος ΑΣΤΥ