Νοσταλγώντας το Φως (Nostalgia for the Light / Nostalgia de la Luz)Υπόθεση:

Στη Χιλή, στην έρημο Ατακάμα, σε τρεις χιλιάδες πόδια υψόμετρο, αστρονόμοι από όλον τον κόσμο συγκεντρώνονται για να παρατηρήσουν τα αστέρια. Ο ουρανός της ερήμου είναι τόσο διαφανής ώστε τους επιτρέπει να βλέπουν τα όρια του σύμπαντος.

Πρόκειται, επίσης, για ένα μέρος που η σκληρή θερμότητα του ήλιου «πέφτει» πάνω στην ανθρώπινη υπόσταση, η οποία παραμένει άθικτη: στις μούμιες, τους ανθρακωρύχους και τους εξερευνητές. Όπως και στα ερείπια των πολιτικών κρατουμένων της δικτατορίας.

Κι ενώ οι αστρονόμοι εξετάζουν τους πιο μακρινούς γαλαξίες σε αναζήτηση εξωγήινης ζωής, ελάχιστα πιο κάτω από τα παρατηρητήρια, οι γυναίκες σκάβουν μες στην έρημο σε αναζήτηση αγνοούμενων συγγενών τους.

 

TO BΡΑΒΕΥΜΕΝΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ
ΤΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΧΙΛΙΑΝΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

[Έξοδος:  22/9/2016]

 

 

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ
ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΣΙΟ ΓΚΟΥΖΜΑΝ («ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΕΝΙΟ ΚΟΥΜΠΙ»)

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Η έρημος Ατακάμα

Η έρημος είναι απέραντη, είναι ένα χρονικό όριο που αποτελείται από αλάτι κι άνεμο. Ένα τμήμα του πλανήτη Άρη στον πλανήτη Γη. Που είναι πάντα ακίνητο. Κι όμως αυτή η έκταση γης είναι γεμάτη με μυστηριώδη ίχνη του παρελθόντος. Υπάρχουν ακόμη τα ερείπια των χωριών, δυο χιλιάδων χρόνων πριν. Τα τρένα εγκαταλείφθηκαν στην άμμο από τους ανθρακωρύχους τον 19ο αιώνα, και δεν έχουν έκτοτε μετακινηθεί. Υπάρχουν επίσης κάτι γιγάντιοι τρούλοι, που μοιάζουν με εξωγήινα σκάφη, και στα οποία μένουν οι αστρονόμοι. Τριγύρω υπάρχουν ανθρώπινα υπολείμματα. Όταν πέφτει η νύχτα, ο Γαλαξίας φωτίζει τόσο έντονα ώστε προεξέχουν σκιές πάνω στο έδαφος.

Το αόρατο παρόν

Για έναν αστρονόμο, ο μόνος πραγματικός χρόνος είναι αυτός που έρχεται από το παρελθόν. Το φως των αστεριών κάνει εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια για να φτάσει εδώ. Αυτός είναι και ο λόγος που οι αστρονόμοι ψάχνουν πάντα πίσω, στο παρελθόν. Συμβαίνει το ίδιο με τους ιστορικούς, τους αρχαιολόγους, τους γεωλόγους, τους παλαιοντολόγους και τις γυναίκες που ψάχνουν τους αγνοούμενους συγγενείς τους. Όλοι τους καταλήγουν στο ίδιο: ψάχνουν το παρελθόν ώστε να είναι σε θέση να κατανοήσουν καλύτερα το παρόν και το μέλλον. Μπροστά στο αβέβαιο μέλλον, μόνο το παρελθόν μπορεί να διαφωτίσει

Αόρατη ανάμνηση

Η ανάμνηση μας εγγυάται ζωή όπως και η ζεστασιά του ήλιου. Οι άνθρωποι δεν θα ήταν τίποτα χωρίς τη μνήμη, θα ήταν χωρίς αρχή και χωρίς μέλλον. Μετά από 18 χρόνια δικτατορίας, η Χιλή έχει και πάλι δημοκρατία. Αλλά με τι κόστος… Πολλοί έχουν χάσει φίλους, συγγενείς, σπίτια, σχολεία, πανεπιστήμια. Κι άλλοι έχουν χάσει τη μνήμη τους, ίσως για πάντα.



Κινηματογράφος ΑΣΤΥ