Η AMA FILMS ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ


ΣΕ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΝΕΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΚΟΠΙΕΣ


ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ «ΓΙΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΝΟΥΒΕΛ ΒΑΝΓΚ»

 

ΑΝΙΕΣ ΒΑΡΝΤΑ

 

Η ΚΛΕΟ ΑΠΟ ΤΙΣ 5 ΕΩΣ ΤΙΣ 7

 

 

 

[Έξοδος:  20/9/2018 στους κινηματογράφους] 

 

 

ΣΥΝΟΨΗ

Η Cleo είναι μια γαλλίδα τραγουδίστρια που περιμένει τα αποτελέσματα κάποιων ιατρικών εξετάσεων που έκανε. Πιστεύει ότι έχει καρκίνο και ότι θα πεθάνει σύντομα. Σε δυο ώρες έχει ραντεβού με το γιατρό και μέχρι τότε περιπλανιέται στους δρόμους του Παρισιού.

 

Η AMA FILMS ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ


ΣΕ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΝΕΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΚΟΠΙΕΣ


ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ «ΓΙΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΝΟΥΒΕΛ ΒΑΝΓΚ»

 

ΑΝΙΕΣ ΒΑΡΝΤΑ

 

Η ΚΛΕΟ ΑΠΟ ΤΙΣ 5 ΕΩΣ ΤΙΣ 7

 

 

 

[Έξοδος:  20/9/2018 στους κινηματογράφους] 

 

 

ΣΥΝΟΨΗ

Η Cleo είναι μια γαλλίδα τραγουδίστρια που περιμένει τα αποτελέσματα κάποιων ιατρικών εξετάσεων που έκανε. Πιστεύει ότι έχει καρκίνο και ότι θα πεθάνει σύντομα. Σε δυο ώρες έχει ραντεβού με το γιατρό και μέχρι τότε περιπλανιέται στους δρόμους του Παρισιού.

 

Συντελεστές

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Ανιές Βαρντά

Φωτογραφία: Πολ Μπόνις, Αλέν Λεβέν, Ζαν Ραμπιέ

Μοντάζ: Πασκάλ Λαβεριέ, Ζανίν Βερνό

Μουσική: Μισέλ Λεγκράν

Παραγωγοί: Κάρλο Πόντι, Georges de Beauregard

Πρωταγωνιστούν: Κορίν Μαρσάντ, Αντουάν Μπουρσεγιέ, Ντομινίκ Νταβρέ

Χώρα Παραγωγής: Γαλλία, Ιταλία

Έτος Παραγωγής: 1962

Διάρκεια: 89΄

 

Βιογραφικό

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

 

Ανιές Βαρντά


Η Ανιές Βαρντά (Agnès Varda, 30 Μαΐου 1928) είναι Γαλλίδα σκηνοθέτρια, σεναριογράφος, ηθοποιός, παραγωγός και φωτογράφος.

Γεννήθηκε το 1928 στο Βέλγιο και έχει γαλλική και ελληνική καταγωγή. Σπούδασε ιστορία και φωτογραφία στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στη Γαλλία. Ήταν παντρεμένη με τον Ζακ Ντεμί από το 1962 μέχρι τον θάνατό του και οι δυο τους είχαν συνεργαστεί και επαγγελματικά.

Μερικές από τις πιο σημαντικές ταινίες της είναι η La Pointe Courte και η Cléo from 5 to 7. Η δεύτερη ανήκει στο κίνημα της Νουβέλ Βαγκ, ενώ η πρώτη θεωρείται πρόδρομός της. Επιπλέον, η ταινία Vagabond του 1985 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Έχει τιμηθεί για τη συνολική προσφορά της στον κινηματογράφο, καθώς της έχει απονεμηθεί o Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ Καννών, το Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ της Γαλλικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, το Βραβείο Επιτεύγματος στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο από τα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου και το Τιμητικό Όσκαρ.

 

 

Κριτική

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

 

«Γυναίκα δε γεννιέσαι, γίνεσαι» - Σιμόν ντε Μποβουάρ

Υπό το πρίσμα του υπαρξισμού, η Μποβουάρ βλέπει τη Γυναίκα ως το σημαντικότερο παράδειγμα του κοινωνικού «Άλλου», ως μία ύπαρξη που ιστορικά ορίζεται σαν το αδύναμο, αφύσικο και μη ομαλό αντίθετο του Άντρα και το γεγονός αποτελεί τη ρίζα της καταπίεσης των γυναικών. Η Μποβουάρ υπονοούσε μια απόρριψη του σεξουαλικού μονισμού του Φρόιντ, της ιδέας ότι υπήρχε, μια μόνη, ουσιαστικά αρσενική λίμπιντο που καθόριζε κάθε σεξουαλικότητα.

Στην ταραγμένη δεκαετία του ΄60, το δεύτερο κύμα του φεμινισμού που προέκυψε από τα απελευθερωτικά πολιτικά κινήματα ξεφεύγει από τη διεκδίκηση ψήφου και ίσων δικαιωμάτων και θέλει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι γυναίκες. Εδώ συναντάμε τη Βαρντά, τη «γιαγιά του Νέου Κύματος» καθώς εισήγαγε νέες αντιλήψεις στην αισθητική και την κινηματογραφική γλώσσα για την αντίληψη του κόσμου μέσα από τα μάτια της γυναίκας-πρωταγωνίστριας.

Είναι αλήθεια ότι στην Τέχνη υπάρχουν πολλοί φεμινισμοί. Από τη μυθική Λίλιθ, τις πολεμίστριες Αμαζόνες ή τη γνωστή Λυσιστράτη. Στη δεκαετία του ΄60 οι πραγματικές πρωταγωνίστριες του φεμινιστικού κινήματος βγήκαν στους δρόμους για να ξαναεπιστρέψουν στις σελίδες των βιβλίων ή στην οθόνη μέσα από τη δική τους γλώσσα, με τον δικό τους τρόπο.

Με την κάμερα στο χέρι, μια καινοτομία που χαρακτηρίζει τους σκηνοθέτες της Νουβέλ Βαγκ, προσδίδοντας έτσι μια μοναδική αίσθηση ρεαλισμού, η Βαρντά αναζητά μια νέα κινηματογραφική γλώσσα ικανής να εκφράζει τη γυναικεία επιθυμία. Σε αυτά τα πλαίσια, η φεμινιστική θεωρία κινηματογράφου παρήγαγε νέα σκέψη γύρω από το ύφος, τις ιεραρχίες της βιομηχανίας και τις συνθήκες παραγωγής και γύρω από τις θεωρίες της θέασης.

Σε μια περίοδο που ο πόλεμος στην Αλγερία επηρεάζει και ταρακουνά τη Γαλλία, η Κλεό, μια νεαρή τραγουδίστρια, περιπλανιέται για δύο ώρες στους δρόμους του Παρισιού περιμένοντας τα αποτελέσματα της ιατρικής εξέτασης που, ενδεχομένως, θα επιβεβαιώσει τη διάγνωση του καρκίνου. Μέσα από το βλέμμα μιας γυναίκας ακουμπά αρκετά από τα θέματα του υπαρξισμού, συμπεριλαμβανομένων των συζητήσεων της θνησιμότητας, την ιδέα της απελπισίας και του νοήματος της ζωής. Μέσα από την Κλεό, σε έναν πανέμορφο εικαστικό ύμνο που εκτυλίσσεται στην περιοχή του Μονπαρνάς μας παρουσιάζεται ο τρόπος που η γαλλική κοινωνία αντιμετωπίζει τις γυναίκες.

Σε αυτή την ασυνήθιστη εικόνα του Παρισιού μέσα από την περιπλάνησή της Κλεό, η ταινία ενσωματώνει στον τρόπο σκέψης των γυναικών τα στερεότυπα που οι άνδρες αποδίδουν σε αυτές. Η Κλεό παραπονείται συχνά ότι κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά, δεδομένου ότι είναι μια γυναίκα, και ότι οι άνδρες πιστεύουν ότι προσποιείται την ασθένειά της για την προσοχή. Σταδιακά η Κλεό ενηλικιώνεται ως χαρακτήρας. Από ένα σημείο και μετά απελευθερώνεται από την εικόνα που έχουν οι άλλοι για αυτή και αφαιρώντας από επάνω της τα σύμβολα της κατασκευασμένης της εικόνας , όπως η περούκα, προσπαθεί να αναγνωρίσει τον εαυτό της, να δει τις πραγματικές της ανάγκες και να φτιάξει τελικά τη δική της εικόνα.. Καυτηριάζοντας την αντίληψη για τη γυναικεία στερεοτυπική εικόνα λέει στον εαυτό της: «Όσο είμαι όμορφη, είμαι ζωντανή».

Εντυπωσιακός είναι ο τρόπος που η Βαρντά δείχνει την εικόνα της Κλεό μέσα από τις αντανακλάσεις στον καθρέφτη υπαινισσόμενη τα βλέμματα των άλλων.

Στο φιλμ κάνουν ένα πέρασμα ο Ζαν λυκ Γκοντάρ και Άννα Καρίνα σε ένα φιλμ μπουρλέσκ μέσα στην ταινία που έχει γυρίσει η Βαρντά ειδικά για αυτήν. Μια εκπληκτική ταινία!

Πηγή: Cinemood.gr – Ξένια Πηρούνια

 

Φωτογραφίες

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

Τρέιλερ

 

TRAILER

 

 


Κινηματογράφος ΑΣΤΥ